AŞIK OLAN KENDİ CENAZESİNİ KENDİ KALDIRIR

Savaşa katılan herkes ölür! Bir çoğu bedenen, geri kalanı da ruhen. Sağ çıkan olmaz!Alman yazar Remarque, sonradan beyaz perdeye uyarlanmış kitabı Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok'da Hitler döneminin yok ediciliğini böyle anlatıyor. Savaşa dokunan ten, eskisi gibi olamaz diyor. Elleri kan kokar, uykularını kabuslar süsler, kurşun ve bomba sesleri kulaklarının eksilmeyen melodisi olur. Savaşlardan sağ çıkılmaz... 

Aşk bir savaş mıdır peki? Barışarak yaşanır mı aşk? Yok etmeye, eski seni bırakmamaya ant içmemiş midir? Elif Şafak'ın Aşk'da dediği gibidir aslında; eğer aşktan sonra sen aynı sensen, sen aşık olmamışsındır arkadaş! Aşk bittikten sonra olduğun yer cennet bahçeleri değildir, savaşın ortasında etrafında bombalar patlarken çırılçıplak bulursan kendini, sen aşka düşmüşsündür, bir daha asla eski sen olamayacaksın demektir.  Bu yıkanı, virane edeni, metruk bırakanıdır aşkın. Tek bir isim verilir o döneme; kurşun izi! Kim bilir kaç kurşun değmemiştir de yüreğine, birisi gelip oturmuştur tam orta yerine. Kurşun izin, kimsenin göremediği bir yerindedir artık, gönlünün çeperlerinde. Aşk; en büyük savaştır. Meydan yeri; yürek. Düşmanları birbirini en çok sevip, en çok yok etmeye yemin etmiş iki deli. Herkes gibi onlar da bilir; savaşa katılan herkes ölür! Bir çoğu ruhen, geri kalanı da bedenen... Ondan mıdır bilinmez, en çok öldüren hamleleri yaparlar birbirlerine ama ne gariptir ki bir taraf kıyamaz öldürmeye. Savaşın en ateşli yerinde, bakar sevdiği düşmanının gözlerine ve kıyar kendi canına, hiç düşünmeden! İstemez sevdiğine halel gelsin, varsın o temiz kalsın, ölenin adı mağluplar listesine yazılsın, sevdiğinin adı katile çıkmasın. Kim bilir savaş sonrasında mahkeme kurulsa, sevdiğini öldürmeye bu kadar niyetli olanın da savunmasını  Oscar Wilde yapar o çok meşhur şiiriyle;

Kulak verin sözlerime iyice,

Herkes öldürür sevdiğini

Kimi bir bakışıyla yapar bunu,

Kimi dalkavukça sözlerle

Korkaklar öpücük ile öldürür,

Yürekliler kılıç darbeleriyle...

Herkes öldürür sevdiğini

Ama herkes öldürdü diye ölmez!

 İçinde ölmüştür eski sen, savaş alanında hasar tespiti yaparken cesedine bakar ve sessizce gömersin onu toprağın derinlerine. Aşık olan insan, kendi cenazesini kendi kaldırır, bir başına, göz yaşlarından kaçarak!

Eğer kendinizi bir savaş sonrasında, o savaş alanında yürürken bulursanız korkmayın. Unutmayın, savaşlar yıkar, yakar, parçalar ama en güçlü devletler hep onların ardından parlar... Geriye kalanlar, sadece anılarda ağlar.