Ben senden önce ölmek isterim

Nazım Hikmet'e olan hayranlığım, aile üyelerim ve yakın dostlarım tarafından bilindik bir durumdur. Hepsi bilir ki, Cansu demek içinde biraz Nazım, biraz Piraye ile yaşamak demektir. Bir çok şiiri ezberimde yer eder.  Piraye'yi hem kıskanacak hem de hayran kalacak kadar çok severim Nazım'ı... Sizlerle en sevdiğim Nazım şiirini paylaşmak istedim bugün. 
Sene 1945, Bursa cezaevine Nazım'ın beklediği mektup gelir, mektup kalbinin kızıl saçlı bacısı Piraye'dendir. Nazım öyle beğenir ki Piraye'nin yazdıklarını, mektubu şiirleştirir ve şiirin de altına ikisinin adıyla imza atar, karıcığının emeğini yok saymaz.

Dilerim sizin de yüreğinizde güzel bir yer bırakır bu şiir;


Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
                    içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
                    ki içinde beni görebilesin...
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
                        senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
                                     yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
                    biri sen
                    biri de ben.
Ben
daha ölümü düşünmüyorum.
Ben daha bir çocuk doğuracağım.
Hayat taşıyor içimden.
Kaynıyor kanım.
Yaşayacağım, ama çok, pek çok,
ama sen de beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
                                bizim cenaze şeklini.
Ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
İçimden bir şey :
                  belki diyor.
 
                                                                18 Şubat 1945
                                                                Piraye Nâzım Hikmet