Birini sevmek, hem de çok sevmek...

O benim küçük arkadaşım, kıymetlim, boncuğum... Evrim, kuzenimin kızı. Abd'de kaldığım süre boyunca evlerinin kapılarını bana açtılar. Hem ev ortamını aramadan vakit geçirdim, hem de bana en kıymetli arkadaşlarımdan birini armağan ettiler... Birini sevmek, çok sevmek için kan bağı ne kadar gereklidir, bilmiyorum. Evrim'le aramızda kan bağı olsa da olmasa da etkiler miydi aramızdaki ilişkiyi onu da bilmiyorum. Çünkü bizim aramızda gönül bağı var... Halatlarla sımsıkı bağlamışız kalplerimizi birbirine. Dün kavuşunca birbirimize, ikimizin de sevinci ortaktı, sevgilerimizin ortak oluşu gibi... Ardından başladık tatlı tatlı sohbet etmeye... Bu küçük kız, bedeninin tam aksine koskocaman bir yürek taşıdığı için çok etkiliyor beni... Boyundan büyük lafları, sözleri... "Çok zengin olmak istiyorum." dedi. Gülümsedim,nedenini sordum. "Çünkü çok yardım etmek istiyorum." dedi. Yani anlayacağınız ne evleri, ne arabası, ne alışverişleri içindi bu isteği, onun tek isteği çok yardım edebilmekti... Gözlerinde o herkese, her şeye sevgiyle bakabilen ışıltılara hayran kalmamak elde değil... Evrim, 8 yaşında, biz arkadaş olduğumuzda 5 yaşındaydı ve birlikte yemek yerken bir anda bir soru sormuştu; "Ya öteki tarafta seni bulamazsam?"  5 yaşındaki bir çocuğun öteki tarafla ilgili bilgisinin, bizim bildiğimizle aynı olduğunu kuzenimden öğrendikten sonra; "Eğer bulamazsak, Allah'ım bana Evrim'i göster, derim, O'da seni karşıma çıkarır." demiştim. "Ya unutursan? Bende desem, seni de çıkarır mı?" diye sormuştu. Cevabım evet olmuştu. Sonradan düşününce fark ettim. Eskiden anneannelerimizin, babaannelerimizin "ahretlik" dediği, güzeller güzeli bir kavram vardı, şimdi pek kullanılmamakta. Ahretlik, ahirette de bir arada olmayı anlatan bir kelime, kopmayan bir gönül bağı, dostluğu sonsuzluğa taşıyan bir söz... Anladım ki, ben o sözü küçük arkadaşıma vermişim, ahretliğim olmuş o benim :)
Birini sevmek, hem de çok sevmek onun içindeki mucizeyi görmekten gelir belkide... Ona her bakışımda hayran kalışım bundan olsa gerek...