Kendini anlatan bir şarkı seç deseler düşünmeden cevap veririm. Sezen Aksu'dan Küçüğüm...Çünkü ne boy posla, ne de yaşla alakası var küçklüğümün. Hayatın, yaratıcının, evrenin küçüğüyüm. Milyarlarca yıllık bir dünyada bir karga kadar değil ömrüm, bir çınar gibi salamam köklerimi toprağın en diplerine, bir balık gibi dalamam okyanusun en derinlerine, küçüğüm işte, hepsinden daha küçük... Yarışıyorum hala nefsimle, gün geliyor savaşıyorum, aslında nefsimle savaşmamam barışmam gerektiğini biliyorum, ama işte küçüğüm ya yapamıyorum... Güzel sözler duyunca mutlu olan ruhum değil egom, biliyorum bunu, biliyorum işte. Çünkü varlık birken hangi övgü benim içindir ki? An geliyor kızıyorum, oysa her gece yatmadan kendime söz veriyorum her şeye sevgiyle bakmak adına, öyleyse nasıl kırılabiliyor, nasıl kızabiliyorum? Küçüğüm, ondan döküyorum gözyaşlarımı, ondan oyuncak zaferlerimle gururlanışım. Bakınca oysa en tepeden ne farkım var küçücük bir noktadan? Noktayı küçümsemem asla, küçümsemek başka küçük olmak başka, bakmayın siz aynı kökten türediklerine, mayası bir olsa da insan da ayrılmaz mı milyonlarca çeşide? İyisi de aynı mayadan, kötüsü de... Zahiri de çeşit çokta, bakınca batiniye ne küçümsemek var ne küçük, geriye kalan tek şey yokluk, hiçlik... Küçüğüm işte, sanmayın sakın üzülürüm nokta gibi olmaktan, bilirim çünkü ben her şeyin başlangıcıdır besmele, o da başlar be harfiyle. Be harfinin sırrı altında duran noktasında. Nokta diyip geçmem işte, bütün sır o noktanın içinde saklanmakta, sessizce devir etmekte. Hissederim en derinlerimde, gönül evimde O'nun küçüğüyüm ben, O'nun noktası. Ezelim olan O'yken anca noktayımdır ben bu sonsuz cümle aleminde.
16 Ağustos 2012 Perşembe
O'nun küçüğü
Kendini anlatan bir şarkı seç deseler düşünmeden cevap veririm. Sezen Aksu'dan Küçüğüm...Çünkü ne boy posla, ne de yaşla alakası var küçklüğümün. Hayatın, yaratıcının, evrenin küçüğüyüm. Milyarlarca yıllık bir dünyada bir karga kadar değil ömrüm, bir çınar gibi salamam köklerimi toprağın en diplerine, bir balık gibi dalamam okyanusun en derinlerine, küçüğüm işte, hepsinden daha küçük... Yarışıyorum hala nefsimle, gün geliyor savaşıyorum, aslında nefsimle savaşmamam barışmam gerektiğini biliyorum, ama işte küçüğüm ya yapamıyorum... Güzel sözler duyunca mutlu olan ruhum değil egom, biliyorum bunu, biliyorum işte. Çünkü varlık birken hangi övgü benim içindir ki? An geliyor kızıyorum, oysa her gece yatmadan kendime söz veriyorum her şeye sevgiyle bakmak adına, öyleyse nasıl kırılabiliyor, nasıl kızabiliyorum? Küçüğüm, ondan döküyorum gözyaşlarımı, ondan oyuncak zaferlerimle gururlanışım. Bakınca oysa en tepeden ne farkım var küçücük bir noktadan? Noktayı küçümsemem asla, küçümsemek başka küçük olmak başka, bakmayın siz aynı kökten türediklerine, mayası bir olsa da insan da ayrılmaz mı milyonlarca çeşide? İyisi de aynı mayadan, kötüsü de... Zahiri de çeşit çokta, bakınca batiniye ne küçümsemek var ne küçük, geriye kalan tek şey yokluk, hiçlik... Küçüğüm işte, sanmayın sakın üzülürüm nokta gibi olmaktan, bilirim çünkü ben her şeyin başlangıcıdır besmele, o da başlar be harfiyle. Be harfinin sırrı altında duran noktasında. Nokta diyip geçmem işte, bütün sır o noktanın içinde saklanmakta, sessizce devir etmekte. Hissederim en derinlerimde, gönül evimde O'nun küçüğüyüm ben, O'nun noktası. Ezelim olan O'yken anca noktayımdır ben bu sonsuz cümle aleminde.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder