“Düşün
ki Şems Hazretleri hayatta. Onu sokakta görsen tanır mıydın?” diye sormuştu.
“O
nasıl soru Sade'm? Tabii tanırdım.”
Gülmüştü
cevabıma.
“Ah
derviş, ben olsam tanıyamazdım.”
“Neden
böyle düşünüyorsun?”
“Çünkü
Şems’i tanıyan, Mevlana’nın gözleriydi.”
-Aşk'ı Semazen-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder