Öyle özledim ki seni

Öyle özledim ki seni

Görmüyor gözüm hiçbir şeyi

Ne içtiğim kahvenin tadı

Nede domates çorbamın kokusu

Sen yokken onlarında tadı yok oluveriyor aniden...

Sıcak bir sohbetin ortasında

Gözlerimde yaşla itiraf ettim sana

Ne gidebiliyorum,ne kalabiliyorum diye

Arafta kalan yolculuklarım

Ne beni senden alabiliyor,ne sana getirebiliyor

Seveni sevdiğiyle buluşturmadıkları için

Kırgınım yollara...

Okuduğum kitaplardaki o büyülü sözler

Senden sonra daha bir anlam kazandı

Başucumda müzik gibi kitabtaki mısralar

Bir tek senin yüzün,çok uzaklarda olsan bile diyor

Öyle doğru ki bu ne uzun ne kısa cümle

Senden ötesinde yine seni bırakıyor bu ayrılık...

Şarkıları nasıl unutursun diyen sesin kulağımda

Merak etme sevgilim,unutur muyum hiç

Her şarkıda seni dinlediğimi nasıl inkar ederim

Aşkını inkar etmek gibidir bu

Allahımdan bulurum...

Öyle özledim ki seni

Saat bilmem kaçı kaç geçerken

Senden öte düşüncem yok

Yani anlayacağın öyle özledim seni...

2007 - Konya