Aşk-ı Semazen'e hediye

Bugün Aşk-ı Semazen'i içimde büyütmeme tanık olan, öykümü bilen, beni destekleyen birinden çok güzel bir hediye aldım. Romanımın beni en vuran sözlerinden biri olan, ve diliyorum ki kapağında da göreceğiniz sözüyle başlayan bir şiirdi bu hediye... Can ve Sade'yi anlatan, Aşk-ı Semazen'i bütünüyle özetleyen en güzel sözlerdi. Rivayet odur ki Mevlana sekiz ciltlik Mesnevi'yi yazıp bitirdiğinde, Yunus Emre çok uzun bulur ve ben olsam; 
"Ete kemiğe büründüm, Yunus diye göründüm, derdim" der.
Bu şiir bana bu sözleri anımsattı. Sayfalardır yazdığım romanımın bütün özeti mısralarda saklı. Sanırım romanımın son satırları da bu sözlerle olacak...


Dilerim siz de beğenirsiniz :)

Gönlünü açtı  , gönlümü gördüm onda

Gözlerine bir baktım , deryayı  gördüm onda

Ayna olduk tutulduk  , aksimi gördüm onda

Bir sessizlik , dinginlik , huzuru buldum onda

Hamdık , yandık tutuştuk

Çamurlara bulandık

Söz sözü açıp durdu

Umudu buldum onda

Ne yakın ne uzağım

Yanıp duran ocağım

bir damla su olsada

deryayı buldum onda …