YOK ARTIK!

Çocukken benim için uzay çağı telefonda görüntülü konuşmayı içeriyordu. Daha cep telefonu bile yok doğru düzgün. Evlerimizde telefonlar. Benden büyük olan jenerasyonlar gülüyordur bu yazdıklarıma. Biz telefonsuz yıllar yaşadık, mektuplar yazılırdı diyorlardır. Romantik biri olarak o günlerin sıcaklığını yaşamayı da isterdim. Evet, teknolojinin bütün nimetlerinden yararlanmaya çalışan, arkadaşlarının gözünde bir iphone canavarı olan ben; itiraf ediyorum. O günlerde yaşamayı isterdim! Sevdiğinizin el yazısından, kağıda sinen kokusundan ve beklemenin o muhteşem sancılı ağrısından daha güzel ne olabilir ki?.. O dönem geçti diye düşünüp mektuplardan vazgeçenlerden değilim ben, yine yazarım mektuplarımı. Bazısı ulaşır adresine, bazısı bir ömür benimle kalır. Gel gelelim konumuza. Bugünlerde aramızda 700 km mesafe olan ailemle görüntülü konuşmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Teknolojinin gelişmesi demek mesafelerin kısalmasıyla eş değermiş meğer. Haberlerde Google'ın gözlüğünü izleyince inanamadım. Bu sadece bir proje. 2 sene içinde gerçekleşmesi planlanıyormuş. Buyrun videoyu izleyin;

Teknoloji ne zaman bu kadar gelişti? Bu bir hayal mi?

Videoyu izledikten sonra tabii ki aklıma çocukken izlediğimiz çizgi film Jetgilller geldi. Uçan arabaları, haptan yemekleri ve her işlerini yapan robotlarıyla gerçekten tam bir uzay çağının ailesiydi. Şimdi merak etmeden duramıyorum. Cansu Tok Jetgil olmama kaç yıl kaldı? :)