İNSAN AYNI SİLGİ GİBİDİR

                                        
                                              İnsan aynı silgi gibidir.
Yanlış yazdığımızda, çizdiğimizde elimiz koşar ya silgiye. Hepimiz fark etmişizdir; yapılan hataları silip, temizlemeye çalışırken silgi kirlenir. Aynı başkalarının hatalarını düzeltmeye çalışan yargılarımız gibi. Pekte işe yaramaz zaten. Hiçte  görmedim, yanlışın izinden eser bırakmayan bir silgi. Başkalarını düzeltmeye çalışırken, kirlenen kendimizden başkası değildir!
                  İnsan aynı silgi gibidir.
Çocukken çok yapardık, kirlenen silgiyi temizleme yöntemi; boş bir kağıda onu silmektir. Silgi boş kağıtta, kendiyle kaldığında temizlenir. Ancak kendimize döndüğümizde, hatayı kendimizde gördüğümüzde, eskisi gibi olup temize çıkarız ama git gide yok olarak... Geriye belki bir kaç iz kalır, o da yadigar.

                  İNSAN AYNI SİLGİ GİBİDİR!