İki gündür hastane, evde yatak arası gidip geliyorum. Serum takılıyor, eve geliyorum uyuyorum. Bu arada en çok ailemi özlediğimi fark ettim. Her an telefondalar seslerini duymak bile iyi ediyor. Sağlığınız biraz olsun kötüleşince, mutlak, karşılıksız sevgiyi arıyorsunuz. Tabii bu hastalıkta kardeşimin payını asla unutamam. Hastanedeki herkesin gönlünü çaldı, böyle kardeşlikler de mi var dedirtti. Evet, var onun adı sadece Can değil, şansım o benim, hediyem, yukarılardan,O'ndan gelen armağanım. Bir kardeşim var. Adı Can, boşa konmamış bu isim ona. İyi ki varsın koca adam, seni çok seviyorum :)
Severim ikinizi =))
YanıtlaSil